ŞİMDİ DEĞİLSE NE ZAMAN?

Sizlerle güzel güzel yazdığım bu haftaki yazımı paylaşacakken, üniversite adaylarını ilgilendiren yine, yeni bir haberle beraber benim de yazı gündemim ister istemez değişti. ‘Danıştay Yök’ün Katsayı Kararını Durdurdu’ haberiyle dikkatim dağıldı.

Her şeye rağmen kendiniz için çalışmanız gerektiğini, sizin de artık bildiğiniz gibi her an her şeyin olabildiği bir durumda sabırlı ve dirayetli olmanın ne kadar zor olduğunu anlamaya ve anlatmaya çalışıyordum. Ancak izin verirseniz bu sefer öz eleştiri yaparak hatta özellikle anlamadığım konuları yetkililere danışmaya çalışacağım. Anlayan varsa, biri bana anlatsın lütfen. Belki bu yüzden sıkılabilirsiniz, okumayı da bırakabilirsiniz.

Doğru Tercihte ya da haberin geçtiği mecralara baktım ve ben bu haberle ilgili hiçbir şey anlamadım. Sıkça; Danıştay, dava, karar, iptal, kamu yararı, katsayı, eşitsizlik gibi kavramlar geçiyordu. Doktorların kendi aralarında ve eczacılarla şifre tadında kullandıkları reçete diline benzer bir dile bakarken buldum kendimi. Böyle anlarda ne hissedilebilirse ben de onu yaşadım açıkçası.

Birçok şey söyleniyor ancak en önemli kısımlar söylenmiyor ve izleyiciden bir mutlu son teması çıkarılması isteniyor gibi geliyor. O kadar sıkça bu konulara değinildi ki, öğrenciler süreci takip etmekten, kendi psikolojilerini dengede tutmaktan yoruldu, ilgili kurum ve kuruluşlar yap-bozdan sıkılmadı ve yorulmadı. Bir gün, gerçekten tüm bunları uygulayacak meydan bulunamayacak ondan korkuyorum açıkçası.

Yeni sistem öğrencilere istediğiniz bölümü erkenden belirlemeli ve ona göre çözeceğiniz testlere ve derslere hazırlık olmalısınız diyor. Diyor da, bunun nasıl olacağını söylemiyor. Kafası tamamen karışık, test çözmekten kendine zaman ayıramayan şimdiye kadar elindeki puanına göre tercihlerini yapmış kuşaklara kendisini tanımayla ilgili bir yatırım yapamıyor. Evet, süreç biraz karışık bir sıra izlese de durum böyle görünüyor. Giderek karmaşıklaşan bir dünyada yaşanılanları katkısız, basit olarak tanımlamak giderek zorlaşıyor. Yalın düşünmek ve davranmak ise dengeyi bozabiliyor.

Sınav başvurularının yapıldığı, sistemin zaten oturtulamadığı bir zeminde her dakika yeni bir haberle dikkatleri çekiliyor aday ve çevrelerinin. Bu tür belirsizliklerin olduğu ve yüreklerin sürekli havada tutulduğu bir coğrafyada kalp atışlarının düzenli atmasını beklemek pek de manidar olmaz sanırım. Sadece üniversite giriş sisteminde bu tür hareketli zamanlar yaşanmıyor, ilköğretim kademesinde de benzer durumlar söz konusu. Aslında durum göründüğünden daha geniş bir tabana yayılmış durumda.

Görünen o ki birkaç yıl içinde üniversiteye giriş sistemi, diğer sistemlerde olduğu gibi, daha çok değişecek.Bu duruma bakıp hedeflerinizi, hayallerinizi değiştirmeden, algı kapılarınızı açıp, ihtiyaçlarınız doğrultusunda davranışlarınıza yön vermelisiniz.

O halde,  ŞİMDİ DEĞİLSE NE ZAMAN?